Ik heb lang getwijfeld of ik mijn website online zou zetten. Ten opzichte van vorig jaar is er veel in positieve zin veranderd en zit ik goed in mijn vel. Ik heb toch besloten om mijn website online te zetten. Helaas hoor en zie ik steeds vaker om mij heen dat mensen struggelen met mentale problemen en ik wil dat taboe doorbreken. Je ben echt niet de enige, je bent echt niet anders dan andere, jij bent jij, en anderen zijn anderen. 

Hier lig ik dan, in bad. Na me al weken down te voelen heb ik zojuist een mental breakdown gehad. Al dagen liep ik emotieloos rond, nergens zin in en zo moe. Extra een weekend geen prikkels, maar ik krijg het niet bij geslapen. Het is al weken druk op werk, mijn relatie verliep stroef en dan nog de zoektocht naar een koopwoning. Het was weer teveel, en ik vraag mij weer af; waarom ik? Het begon 3 jaar geleden. Na de corona lockdown had ik veel tijd om na te denken. Ik werkte immers in een winkel en zat van de ene op de andere dag thuis. In het begin nog wel lachen, maar op een gegeven moment niet meer. Toen ik onverwacht mijn anti kraak woning moest verlaten, ben ik bij vriend (inmiddels ex) ingetrokken. Ik voelde me er niet thuis en na verschillende keren dingen aangegeven te hebben kon ik niet meer. Ik was op. Inmiddels was de lockdown opgeheven en werkte ik weer fulltime. Ik kon het niet meer aan. Mijn balans in werk en privé zat niet goed en mentaal was ik uitgeput. Zodoende kwam ik in de ziektewet en ben ik ziek uit dienst gegaan. Na een bezoek aan de bedrijfsarts en huisarts werd ik doorverwezen naar een psycholoog. Bij de psycholoog kwam ik tot verschillende inzichten en zodoende heb ik mijn relatie beëindigd en ben ik noodgedwongen weer thuis gaan wonen. Mijn ouders hebben mij met open armen ontvangen en hebben mij zien worstelen met mijn gevoelens. Na een half jaar was er weer lucht en voelde ik weer de behoefte om te gaan werken. Zodoende ben ik begonnen aan mijn nieuwe baan en 3 maanden later had ik een huurappartement, vlakbij mijn ouders. Weer een half jaar later rondde ik het traject bij de psycholoog af en kon ik op eigen benen weer staan. Inmiddels ging ik richting de 30 en dan komen andere struggles. Ik was vrijgezel, genoot, maar zag iedereen om mij heen settelen. Zodoende kwam ik weer bij de praktijkondersteuner terecht en heb hier weer diverse gesprekken gehad. Een paar maanden daarna kwam ik mijn huidige partner tegen en heb direct open kaart gespeeld. Soms gaat goed, soms ook minder. Het enige wat ik van jou nodig heb, is een luisterend oor, een dikke knuffel en een kus. Gelukkig heeft mijn partner een zorg hart en doet hij er alles aan om er voor mij te zijn in moeilijke tijden. Na bijna 2 jaar gewerkt te hebben ben ik overgestapt van baan. Mijn vorige baan trok de energie uit me en heb tevergeefs aangegeven dat ik een andere functie wilde. Nu werk ik bijna een jaar bij mijn huidige werkgever. Na helaas een moeilijke start en een overplaatsing zit ik nu op mijn plek. Ik heb veel vrijheid, fijne collega's en leer met de dag nieuwe dingen. Helaas in periode van drukte zit mijn hoofd snel weer vol, wat ook nu helaas weer het geval is. Vandaar dat ik weer begonnen ben met schrijven. Nadat ik vanuit de huisarts werd doorverwezen naar een psycholoog zat een wachttijd. Ik mistte zelf in deze periode echt een luisterend oor en herkenning. Soortgenoten om verhalen te delen en steun te vinden. Het idee om een blog te starten ontstond toen al, maar ik had de kracht niet. Nu ben ik op een punt, dat ik dit wil ontwikkelen. Voor iedereen die het lastig heeft. Ik zal mooie momenten delen van mezelf, en de minder mooie momenten. De puur en echtheid van het leven met een depressie. Ik hoop een platform te kunnen maken waar mensen steun vinden, mooie en minder mooie momenten kunnen delen, eerlijk kunnen zijn en vooral dat stukje herkenning en erkenning vinden welke ik heb gemist en hoop hiermee te creëren.